Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Σὲ περιμένω παντοῦ

Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του...


...Θὰ θυμᾶμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα, σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο...

...Σ᾿ ὅποιο μέρος τῆς γῆς, σ᾿ ὅποια ὥρα, ἐκεῖ ποὺ πολεμᾶνε καὶ πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ ἕνα καινούργιο κόσμο... ἐκεῖ θὰ σὲ περιμένω, ἀγάπη μου!


 

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Τα στέκια της ψυχής μας

Τι αξία θα είχαν τα στέκια, αν δεν ξέραμε ότι θα ήταν πάντα εκεί κάποιος που θα χαιρόταν να μας δει? Ένα μέρος που μας ξέρουν, δε μας ξεχνούν όσο κι αν αργήσουμε να ξαναπάμε και πάντα μας κάνουν να νιώθουμε καλά? Χαλαροί και πάνω απ' όλα αποδεκτοί.

Στέκια έχω πια μόνο μέσα μου. Εκεί με περιμένουν πολλοί. Ακόμα κι εσύ μερικές φορές. Λάθος-σωστό δεν έχει σημασία. Η φαντασία είναι το μόνο που μου έχει μείνει και δεν προτίθεμαι να τη χαλιναγωγήσω. 

Έρχομαι λοιπόν μερικά βράδια σαν αυτό, και σε βρίσκω εκεί. Μου λες τα νέα σου κι εγώ τα δικά μου. Δεν είναι παρόν, αλλά μέλλον. Σε βλέπω καλά κι ευτυχισμένο, μου το επιβεβαιώνεις και χαίρομαι πολύ για σένα. Όπως πάντα μαζί μου καπνίζεις κατ' εξαίρεση. Όπως πάντα γελάμε με βλακείες. Όπως πάντα συμπληρώνουμε ό ένας τον άλλον. Μόνο αυτά μας συνδέουν με το παρελθόν. Όλα τ' άλλα...

"Έχεις μείνει ίδια" μου λες. 
"Εύχομαι να είχα καταφέρει να αλλάξω" απαντώ...

"Εσύ έχεις αλλάξει" σου λέω...
...κι εκεί, για μια ανομολόγητη στιγμή, εύχομαι να ήσουν όπως τότε.
.



Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Φάτε ένα μαμάκα!!!

Ποια δεν έχει συναναστραφεί, γνωρίσει ή (ακόμα χειρότερα) κάνει σχέση με "μαμάκα"? Ε? Ποια? Εγώ θα σας πω που τα ξέρω όλα (?!) και σας τα λέω με απόλυτη ειλικρίνεια. Καμιά λοιπόν! Όλες σε μικρές ή μεγάλες δόσεις τους έχουμε φάει στη μάπα και έχουμε επιβιώσει για να μεταλαμπαδεύσουμε τη γνώση μας στις επόμενες γενιές. Εδώ έρχομαι κι εγώ και βγάζω στην δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναγνώρισης του γνήσιου "μαμάκα".

Πως να τους αναγνωρίζετε από νωρίς λοιπόν και να ξεκόβετε, γιατί η ζωή είναι μικρή και είναι μεγάλο κρίμα να την ξοδέψετε καβγαδίζοντας με το έτερον σας ήμισυ για τη μαμά του (...Λες και δε θα έχετε άλλα θέματα να καβγαδίσετε!). 


Οι ενδείξεις (όλες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα) λειτουργούν σε τρία επίπεδα ανάλογα με το πόση σημασία πρέπει να τους δώσετε:


"Σ’ αγαπώ καλέ κι ας κλάνεις, αλλά μην το παρακάνεις" 

(Μέτριας βαρύτητας ενδείξεις, βεληνεκούς "Μια μάνα που'χε ένα γιο". Δε βάζω και το χέρι μου στη φωτιά δηλαδή για το αν είναι το παλικάρι μαμάκας με πτυχίο ή ο κλασικός έλληνας γιος, αλλά εσείς έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά μη σας τρίψει στη μούρη μια μέρα το πρόγραμμα σπουδών και σας χτυπήσει η συνειδητοποίηση κατάμουτρα.)

  • "Μετακόμισα γιατί θέλω την ανεξαρτησία μου, απλά βρήκα ένα σπίτι 2 στενά πιο μακριά από το πατρικό μου για να είμαι και κοντά στη μάνα μου."
Χμ... η υπόθεση βρωμάει τριπλό χτύπημα Daniel-son "πλυσιματάκι-ταπεράκι-καρεδάκι".
  • "Καλά η μάνα μου... έτσι και τη γνωρίσεις, είναι γαμώ τα άτομα."
Να την πάρω μια μέρα μπαρότσαρκα για γκόμενους. Την έπιασες την προοικονομία?
  • "Ξέρεις τώρα πως είναι οι μαμάδες..."
Όχι δεν ξέρω, για πες μου την εμπειρία σου για να προβλέψω κι εγώ τη δική μου.
  • "Μ'αρέσεις γιατί μοιάζεις στη μάνα μου"
Αρρώστια!
  • "Σαν την μάνα μου δε μαγειρεύει κανείς!". 
Να τη στείλεις στο master chef (έτσι για τη χαρά του αποκλεισμού και μόνο).

Η απόφαση για δράση είναι δική σας ανάλογα με τις αντοχές και την ιδιοσυγκρασίας σας.
  

"Φοβέρισε τον κώλο σου, μην κλάσει στο παζάρι"

(Αυξημένης βαρύτητας ενδείξεις, βεληνεκούς "Μάνα, μανούλα μαμά". Mayday! Αναζητήστε επιβεβαίωση στοιχείων και να είστε σε θέση ετοιμότητας για φευγιό ή καβγά.)

  • " Η μάνα μου, δεν ξέρω πως τα καταφέρνει, αλλά έχει πάντα δίκιο..." 
Να σου πω εγώ πως τα καταφέρνει. Έχει εσένα το βλήμα γιο που έχεις πάντα άδικο.
  • "Μισό... να πάρω τη μάνα μου ένα τηλέφωνο να τη ρωτήσω. Αυτή όλα τα ξέρει"
Ιδέα! Να της βάλουμε φωτάκια και να τη φωνάζουμε φωτεινό παντογνώστη. Θες;
  • "Εγώ είμαι ανεξάρτητος...ε, μαμά;"
Ναι παιδί μου, δεν είσαι εσύ ανεξάρτητος; 
  • "Συγνώμη που παίρνω συνέχεια σπίτι τηλέφωνο, αλλά έχω άγχος που άφησα τη μάνα μου μόνη της την καημένη." 
Αφού δεν έχεις ακόμα άγχος που θα μείνεις εσύ μόνος σου ο καημένος... όλα καλά.
  • "Μην κυκλοφορείς γυμνή στο σαλόνι, θα περάσει η μάνα μου να μας αφήσει φαγητό. Έχει κλειδιά για να μην σηκώνομαι να της ανοίγω κάθε φορά και μπορεί να μπει ανά πάσα στιγμή"
Τέλεια, πάρε να δεις ποιο εφημερεύει γιατί της φυλάω μια έκπληξη!
  •  "Κι εμένα μου αρέσει αυτό το παλτό, αλλά άμα το δει η μάνα μου θα μου βάλει τις φωνές"
Καλύτερα να σου βάλει η μάνα σου τις φωνές, γιατί αν στις βάλω εγώ ξέχνα το σεξ στο προσεχές μέλλον.

Πρέπει να πέσει "βούρδουλας" αν νομίζετε ότι διορθώνεται το πράγμα. Αλλιώς το καβγαδάκι σας και σ' άλλη παραλία...



"Χέσε ψηλά κι αγνάντευε"

(Μεγάλης βαρύτητας ενδείξεις, βεληνεκούς "Μάνα μου και Παναγιά". Χαμένο το κορμί πατριώτη. Φύγε και μην κοιτάξεις πίσω ή μείνε με δική σου ευθύνη) 


  • "Εγώ είμαι περίεργος με το φαγητό. Δεν μπορώ να φάω φαγητό που δεν είναι μαγειρεμένο από τη μάνα μου. Κι αν για κάποιο λόγο δεν είναι από τη μάνα μου, θα είναι delivery. Σπιτικά φαγητά από άλλα χέρια δεν παίζει να βάλω στο στόμα μου."
Να τα φας καπέλο το έχεις δοκιμάσει?
  • "Δυσκολεύομαι πολύ να φορέσω ρούχα που δεν είναι πλυμένα από τη μάνα μου. Και τι έγινε που τα πλένει στο πλυντήριο; Εκείνη έχει ένα μαγικό τρόπο να το κάνει καλύτερα απ' όλους!"
Ε, πες μου ότι πρέπει να είσαι η μάγισσα Φούρκα για να βγάλεις ένα λεκέ. 29 κατασκευαστές πλυντηρίων μας λένε ψέματα τόσα χρόνια.
  • "Πάντα μιλάω με τη μάνα μου το βράδυ πριν πέσω για ύπνο. Με ηρεμεί."
Και τα αναισθητικά βελάκια επίσης... Μια ιδέα έριξα...
  • "Και τι έγινε που φιλάω τη μάνα μου στο στόμα; Μάνα μου είναι. Θα το παρερμηνεύσει κανείς;"  
Μερικές φορές καλό μου, καλύτερα να σε παρερμηνεύσουν, παρά να σε ερμηνεύσουν.
  • "Αν έβρισκα γυναίκα σαν τη μάνα μου, θα τη παντρευόμουν"
Και γιατί δε μένεις με το πρωτότυπο; Είσαι για ιμιτασιόν στην κατάστασή σου?


Το παλικάρι είναι για το ίδρυμα ανιάτων. Φύγετε νύχτα!

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Συμ-πτώσεις

Ηταν πια ξημερώματα όταν σχόλασε η Σούλα (καλλιτεχνικό Σαρλότ) από το μαγαζί με τις μπάρες πυροσβέστη Νέας Υόρκης, αυτό που πάνω του και γύρω του χορεύουν και λικνίζονται για φιλοδώρημα και ποτό, καλλίγραμες (στη χειρότερη των περιπτώσεων ομολογουμένως) κοπέλες. Που να φανταστεί η δύσμοιρη ότι ο Νώντας, το μεγάλο πάθος της ζωής της, θα την περίμενε ακόμα μια φορά μπας και την ενοχλήσει καποιος σουρωμένος θαμώνας. Της άρεσε πολύ της Σούλας (πάντα ξεχνιέμαι και τη φωνάζω με το βαφτιστικό της. Δεν μπορώ να συνηθίσω το άλλο... Βαφτισμένη Σούλα την είχαν), μέσα σ' όλα ο Νώντας. Προστασία, όπλα, νταβατζιλίκι..... σιχαινόταν τα ναρκωτικά και δεν μπλέχτηκε επαγγελματικά ποτέ. Αυτό την εξίταρε τη Σούλα... τίμιος άντρας!
Είχε πιεί εκείνο το βράδυ, λοιπόν, ο Νώντας. Μεγάλος ο νταλγκάς με το γυναικάκι. Και ήταν εν μέσω συναλλαγής. Είχε στο πορτ-μπαγκάζ τρία κομμάτια απ'αυτά τα ρώσικα... που ένας μουσικός -Γιουγκοσλάβος νομίζω- τους είχε βγάλει και τραγούδι.Καλάσνικοφ... τελευταίας γενεάς. Έπρεπε λοιπόν να προλάβει να δει το γυναικάκι και μετά να παραδώσει το εμπόρεμα. Το ραντεβού ήταν δυό γωνίες παρακάτω, πάνω στη Συγγρού εκεί κοντά στον παλιό Ιππόδρομο. Κατεβαίνοντας με τα πόδια η Σούλα, δυό περαστικοί μέσα σε ένα μαυρο αυτοκίνητο, ξεστόμισαν κάτι χυδαίο προς την σχολάσασα του μαγαζιού. Αρπάει ο Νώντας το πολυβόλο αλλά πάνω στη σούρα του δεν τους πέτυχε και φύγαν οι σφαίρες στον αέρα. Μπήκε στο αυτοκίνητο αποφασισμένος να τους κάψει όπου τους βρει.

''Ξύπνα ρε μαλάκα!!',ακούστηκε στην άλλη άκρη του τηλεφώνου η φωνή του προιστάμενου στην Υπηρεσία Πληροφοριών. ''Έχουμε ευκαιρία!!''. Ο Θανάσης πετάχτηκε απ' το κρεββάτι και άρχισε να ντύνεται. Βρήκε το σημείωμα στο γραφείο του: ''Πηροβωλισμοί έξο απ' το γραφίο κηβερνυτικού στελέχους.Βγάλαι ανακήνοσις''....Τον κάνανε και προιστάμενο το μαλάκα...σκέφτηκε...Ούτε μια λέξη δε γκσέρει να γράφει...το ζώο!! Παίρνει τη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις -τις ''κατεχωρημένες''- και αυτή που του γυάλισε αυτή τη φορά ήταν μια ''πρωτοεμφανιζόμενη''.....Επαναστατική Λαική Συσσώρευση...του φάνηκε εύηχο (αλλά αγνοούσε τη λέξη ''συσσώρευση''...όπως και το ''εύηχο'')...Θυμάται τις ατάκες και ξεκινά τη σύνταξη

''Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ...''.......................ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ...................ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ (αυτό το τελευταίο του θύμισε ομιλία του αυτού στελέχους που είχε ''δεχτεί'' την επίθεση). ''Ειρωνία'' σκέφτηκε ..μια λέξη που δεν αγνοούσε... Ετοιμη η ανακοίνωση...τώρα θα περίμενε να του πουν πότε να τη βγάλει στα μπλόγκς...δε γούσταρε τα συστημένα απο ταχυδρομείο...δεν άντεχε την αναμονή...


''Πλήγμα κατά της δημοκρατίας''.............''Καταδικάζουμε απερίφραστα οποιαδήποτε μορφή βίας''...............''Πρέπει να υψώσουμε ανάστημα, τείχος ενάντια στην απειλή του πολιτικού μας συστήματος᾿........ Οι δηλώσεις κυβερνητικών και μη, έδιναν και έπαιρναν. Τα φίδια και οι δράκοι συνεχίστηκαν στα δελτία ειδήσεων.... Αλήθεια...τώρα τα ακούω.

Που να το φανταζόταν ο κακομοίρης ο Νωντας όλο αυτὀ. Το αυτοκίνητο τους το έκαψε πάντως.

 Παναγιώτης Μαρίνος

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Παροξυσμός Ι


Εσύ, σταμάτα να μαλακίζεσαι και γύρνα το κεφάλι σου μια στιγμή. Όχι για να ψάξεις. Για να βρεις. Α-βα-βά-ου Α-πα-πά-ου!

Εσύ, αντί για να αναρωτιέσαι γιατί δε σου μιλάνε οι άλλοτε φίλοι σου και πόσο σε πρόδωσαν τα καθάρματα, κάτσε και σκέψου. Μήπως σε είχαν ενημερώσει ήδη για τα λάθη σου ως συνήθως, κι εσύ δεν άκουγες ως συνήθως, γιατί ήσουν απασχολημένη ως συνήθως, με τον εαυτό σου ως συνήθως?

Εσύ, έφτασες τόσο χρονών άνθρωπος και αυτό που έμαθες είναι ότι η ποιότητα των ανθρώπων μετριέται με μεζούρες? Γιατί άμα τους μετράς εσύ έτσι, θα σε μετρήσουν κι αυτοί και πίστεψέ με το αποτέλεσμα δε θα σου αρέσει.

Εσύ, δεν ξέρω εάν προσπαθείς για να είσαι τόσο γλοιώδες σίχαμα ή αν είναι το "your thing" ρε παιδί μου, αλλά εάν μου έκανες την τεράστια χάρη να χαλιναγωγούσες το "στον καθρέφτη μου κοιτιέμαι κι από μόνος μου αγαπιέμαι" θα γλίτωνες πολύ κόσμο από αναγούλες κι αηδία σε σημείο ακατάσχετου ξεράσματος. 

Εσύ πάλι, είσαι καμένο χαρτί. Πάντα ήσουν, αλλά κοίτα πόση αξία πήρες κυριολεκτικά από το τίποτα. Το πουλάς ακριβά το κρέας σου. Έτσι τους ξεγελάς, σε περνάνε για "φιλέτο" και σκεπτόμενοι πως "το φτηνό κρέας το τρώνε οι σκύλοι" πέφτουν με τα μούτρα στην ακριβοπληρωμένη σαπίλα. Εκτός αν είναι όντως σκύλοι και έχω κάνει εγώ λάθος. Καθόλου απίθανο.

Εσύ, το "ευχαριστώ" δεν λέγεται με λεφτά. Αν θες να το πεις έτσι, πες το, αλλά να ξέρεις ότι μερικά πράγματα όταν τα κοστολογούμε, τους μειώνουμε την αξία.

Εσύ... Αχ εσύ! Το ξέρεις ότι μετράς μέρες. Κι όσο το ξέρεις, τόσο προσπαθείς, κι όσο προσπαθείς, τόσο πλησιάζει η μέρα της ξεχέσεως. Να παρακαλάς τον θεό που πιστεύεις να μου δώσει δύναμη να αντέξω γιατί έτσι και λυγίσω...

Εσύ καημένε, κατάλαβες τα λάθη σου, αλλά τόσα χρόνια είναι πολύ υπομονή για να περιμένει κάποιος να συνειδητοποιήσεις τα αυτονόητα και ο χρόνος μετράει εναντίον σου μέχρι ο ίδιος άνθρωπος να περιμένει να αλλάξεις κιόλας. Μακάρι να τα καταφέρεις πάντως.

Εσένα στο έχω πει τόσες φορές που ορκίστηκα να μην το ξαναπώ, αλλά δεν κρατιέμαι τώρα. Ενημερώσουν για το τι συμβαίνει γύρω σου. Είσαι υποχρεωμένη, πως να το κάνουμε δηλαδή? Την τελευταία φορά που μιλήσαμε δε θυμάμαι να μου λες ότι ζεις σε σπηλιά. Α, και "αμαρτία εξομολογουμένη" που αρέσκεσαι να λες... λυπάμαι αλλά ακόμα αμαρτία μένει!

Κι εσύ στον καθρέφτη...σταμάτα να ασχολείσαι με τους άλλους και κοίτα να διορθωθείς εσύ γιατί "τα σφάλματά σου πέλαγα που σ'επνιγαν και γέλαγα"!

Μέχρι το επόμενο αμόκ, over...

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Καλό μήνα

Θα σου πω ψέματα. Το έχω ξανακάνει. Τότε που υποψιάστηκα, τότε που μου είπες, τότε που κατάλαβα. Κι αν θέλω να είμαι σωστός απέναντί σου, θα σου πω ακόμα κι άλλα. Μαξιλάρια στην κατά τα άλλα ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία μου. Όχι τη δική σου. Τη δική μου. Γι' ορίστηκα προστάτης σου και για το καλό μου θα σου λέω ψέματα...Όμορφα, ακίνδυνα κι ευχάριστα. Θα τα πετάω με κάθε ευκαιρία. Όταν έχεις τις μαύρες σου, όταν είσαι ενθουσιασμένος, όταν έχεις άγχος, όταν είσαι νευριασμένος. Και με όλους τους δυνατούς τρόπους. Στα ίσια, στα μουλωχτά, ανάμεσα σε δυο αλήθειες, μαζί με άλλα ψέματα. Μη με κατηγορήσεις. Η ανταμοιβή είναι μεγάλη. Άσπροι καπιτονέ τοίχοι στις αχαλίνωτες τύψεις μου. Εσύ δεν πληγώνεσαι πια, κι εγώ παύω να σου δίνω λογαριασμό για τα λάθη μου. Γι' αυτό σου λέω... Θα σου πω ακόμα κι άλλα... Κάθε μέρα για μας θα είναι Πρωταπριλιά, θα δεις!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...